Wat doet een curator?

Uitgelegd door Leonard Bijlsma

Als je bedrijf failliet gaat komt er als eigenaar of directeur veel op je af. De eerste met wie je te maken krijgt is de curator. Wat is zijn rol precies? Wat gaat hij doen? En wat wordt daarbij van de ondernemer verwacht? Onze specialist, curator Leonard Bijlsma, vertelt over de ins en outs van zijn vak.

Als ik op een verjaardagsfeestje of receptie vertel wat ik doe, vragen mensen me altijd eerst in welk museum ik werk. Want ja, het beroep van curator heeft twee betekenissen. En de artistieke variant, degene die fraaie tentoonstellingen voorbereidt, spreekt velen nu eenmaal meer aan. Begrijpelijk maar niet helemaal terecht, vind ik. Ook die andere curator heeft een belangrijke maatschappelijke rol te vervullen. Maar dat wordt niet altijd zo ervaren. En dat snap ik ook wel. Vandaar wat meer over mijn werk.

Wat doet een curator?

Een curator is ervoor om een failliet bedrijf te liquideren en de opbrengsten daarvan te verdelen onder iedereen die nog geld tegoed heeft. Over het algemeen krijgen de schuldeisers minder dan waar ze recht op hebben. Een moeras vol onrecht dus. Daar kun je alleen uitkomen via de route van de Faillissementswet. En: aan de hand van een advocaat die de voetangels en klemmen van dit pad op zijn duimpje kent – de curator. De curator is dus een advocaat die is gespecialiseerd in de afhandeling van faillissementen. Het is mijn taak om ervoor te zorgen dat er nog zoveel mogelijk geld binnenkomt en dat het verlies voor de crediteuren zoveel mogelijk wordt beperkt.

De 6 belangrijkste taken van een curator

Ik zoom nu iets uitgebreider in op mijn takenpakket. De curator moet onder meer:

  1. ervoor zorgen dat alle doorlopende kosten en overeenkomsten van de onderneming worden stopgezet en geminimaliseerd;
  2. ervoor zorgen dat alle goederen, bezittingen en rechten zo maximaal mogelijk te gelde worden gemaakt;
  3. een besluit nemen over het ontslag van het personeel van de onderneming;
  4. inventariseren welke partijen nog allemaal vorderingen hebben op het bedrijf;
  5. onderzoek doen naar het beleid dat de bestuurders voorafgaand aan het faillissement hebben gevoerd. Als er sprake is geweest van wanbeleid, kan een curator de bestuurders persoonlijk aansprakelijk stellen en eisen om (een deel van) het tekort in het faillissement te vergoeden;
  6. er (uiteindelijk) op toezien dat alle verzamelde middelen onder de schuldeisers worden verdeeld op de manier zoals de faillissementswet voorschrijft.
Hulp nodig bij je doorstart?Wij helpen je graag!Gratis intake (vrijblijvend)Stel een vraag

Waar begint een curator mee?

Dinsdag is voor mij de spannendste dag van de week. Op die dag worden in Nederland altijd de faillissementen uitgesproken. Dan kan ik een telefoontje van de rechtbank krijgen dat ik benoemd ben tot curator. Vanaf dat moment krijg ik een bedrijf onder mijn hoede, een bedrijf dat ik totaal niet ken. De druk staat er meteen vol op: het is zaak meteen ter plaatse te zijn. Ik rijd snel naar het bedrijf toe om de mensen te leren kennen en een beeld te krijgen van de activiteiten, de lopende opdrachten en de administratie. Veel tijd is daar vaak niet voor, zeker niet wanneer de onderneming nog volop in bedrijf is. Doorgaans streef ik ernaar het bedrijf te laten doordraaien: er komt dan meer geld binnen, de schade voor de klanten blijft beperkt terwijl de kans op een doorstart er groter door wordt.

Aandacht voor het personeel

Natuurlijk gaat mijn aandacht meteen uit naar het personeel. Gewoonlijk zal ik het ontslag aanzeggen: het bedrijf houdt immers op te bestaan. Wel wordt er een opzegtermijn van maximaal zes weken van kracht: die tijd is het personeel nog in dienst. Ik moet de medewerkers dan uitleggen dat zij toch door moeten werken, zelfs als er een betalingsachterstand is. Daar staat tegenover dat ik zo snel mogelijk het UWV zal inschakelen om de loonbetalingen over te nemen.

Kunnen we doorstarten?

Vervolgens ga ik onderzoeken of het mogelijk is om een deel van het bedrijf door te laten starten. Opdrachten kunnen dan worden afgemaakt, een deel van het personeel behoudt zijn baan en  voorraden en inventaris kunnen meteen worden verkocht. Een doorstart is meestal een betere optie dan alle afzonderlijke onderdelen via de veiling te verkopen.  Lees hier meer over doorstarten

Waarom stuit de curator vaak op onbegrip?

Zoals gezegd is het mijn taak om voor alle schuldeisers zoveel mogelijk geld te verzamelen. Denk aan leveranciers die spullen hebben verkocht waarvoor nog niet is betaald. Vaak zitten zij met smart op hun geld, of tenminste een deel daarvan, te wachten. En denk aan kredietverstrekkers en de Belastingdienst. Ik vertegenwoordig ál deze schuldeisers, zij vertrouwen erop dat ik er voor hen uithaal wat erin zit. Dat betekent dat ik me soms hard moet opstellen. Ik kan niet coulant zijn, dat zou niet fair zijn tegenover de gezamenlijke schuldeisers. En er is nog iets waar mensen vaak moeite mee hebben: sommige schuldeisers krijgen meer dan andere.

De Belastingdienst en het UWV staan bijvoorbeeld vooraan. Zij zijn preferente schuldeisers. Aan die rangorde kan ik niets veranderen. Die ligt vast in de Faillissementswet. Als ik dit uitleg, tonen mensen er meestal wel begrip voor. Zo niet, pech gehad. Het is voor mij geen doel op zich om aardig gevonden te worden, wel om mijn werk zorgvuldig, redelijk en billijk uit te voeren. Hopelijk heeft dit artikel u wat meer inzicht gegeven in mijn taak als curator. Wilt u meer weten? Ik ben u graag van dienst.